Terug naar de startpagina...
Terug naar de startpagina Extra route informatie Wat is mijn route? Lees het reisverslag Bekijk de vele foto's Voor de breedband gebruikers: video van wat leuke en mooie momenten Van alles wat
 
Quito, mijn hoogste hoofdstad op deze reis: 2800 meter

Zondag 29 februari 2004 (Mark Rouwenhorst jarig!), Quito - Equador:
Heb een tijdje niet in mijn dagboek geschreven dus ik ben wel wat achter. Niet zo'n schande natuurlijk want ik haal het wel in. Nog genoeg vlieguren voor de boeg. Gisteren hier aangekomen in de avond vanuit Rio de Janeiro. Vloog eerst weer naar Santiago met Lan Chile. Ik ben nu eenmaal gebonden aan deze maatschappij omdat deze in de alliance van mijn around the world ticket zit. Had hier eerst niet zoveel vertrouwen in en dat was geheel ten onrechte. Deze maatschappij heeft fonkel nieuwe vloot van airbussen. Tevens zijn de stewardessen de lekkerste tot nu toe en het oog wil nu eenmaal ook wat als je 10 uur op je krent moet zitten. Als derde plus punt moet ik toch echt de Chileense wijn noemen die zij schenken. Kan soms moeilijk stoppen met drinken want ze blijven ook maar langs komen. Wit en rood, hummmm

Mijn rug is redelijk stabiel nu maar kan nog steeds geen gekke dingen doen. Duiken moet zeker lukken en verder op de boot me lekker rustiog houden. Door de verrekte rugspier die ik in Rio op liep loop ik wel een beetje verkrampt wat niet echt goed is voor mijn onderrug. Het zal wel de story of my live worden en ik zal er mee moeten leren leven. Natuurlijk is het ook logisch als je al drie maanden onderweg bent en de hele wereld overzwerft. Aan het raften slaat, mee gaat lopen in de Carnaval parade van Rio, met een minibus het halve eiland Flores over bent gereden, al meer dan 50.000 mile hebt gevlogen etc etc. Wel shit want het kan betekenen dat ik als ik in Santiago ben beslis om door te vliegen naar Los Angeles. Ik had twee weken geleden al besloten om niet nog terug te gaan naar Japan en Nepal. Ik bewaar dat voor een later tijdstip. Echter ik wil heel graag naar het zuiden van Chili, Kaap Horn en Vuurland. Van Elmer en Dunja had ik al eens foto's gezien en ik was meteen verkocht. Net als Peru, Matchu Pitchu veel lopen, berg op berg af en dat is nu niet echt bevoordelijk voor mijn rug. Shit situatie maat we zien wel. First things first en genieten geblazen. Mijn gezondheid is me heel wat waard en ziekenhuizen in het buitenland, nou nee... Eén keer was genoeg en toen had ik tolk Michelle bij me...

Quito ligt op 2800 meter hoogte dus als je het vliegtuig uit komt loop je gelijk naar lucht te happen. Alles moet je hier rustig aan doen want anders ga je echt out! Een nieuw vliegveld midden in de stad, was er echt verbaasd om dat het zo mooi en snel ging. In Rio heb ik drie dagen lopen zoeken naar de Lonely Planet van Equador maar helaas nergens te krijgen. Eerlijk gezegd kon ik dat niet geloven maar het is toch echt waar. Heel shit en dat merkte ik gelijk bij aankomst. De Sucre, de munteenheid die ze hier hadden is 3 jaar geleden afgeschaft en vervangen door de US dollar. Ik wilde geld wisselen want ik moest met de taxi naar mijn hotel. Werd echt een beetje uitgelachen maar vond het zelf natuurlijk het grappigst.
Ben vandaag ook opzoek geweest naar een LP maar kon alleen een spaanstalige versie vinden. Niet te geloven... Maar goed ik vertrek morgenochtend vroeg naar de Galapagos eilanden en als ik hier op 8 maart terug kom vlieg ik 9 maart al weer richting Santiago. Een beetje overbodig is het dus wel voor mij hier een LP maar ik voel me echt een beetje alleen zonder hem. Wil altijd wel wat lezen over het land, vooral de geschiedenis en waar is het gevaarlijk. Over dat laatste: het is hier zo veilig als de Molenlaan in Hillegersberg. Overal vriendelijke kleine mensjes en veel blauw op straat. Wat zeuren ze nu altijd in Holland:"Ja we moeten meer blauw op straat hebben" Neem een voorbeeld aan Quito, dat is blauw!

Vanmorgen mijn ticket en voucher voor de boot gekregen van mijn mannetje die ik al veel had gesproken per mail. Bleek niet zo'n sukkel te zijn als hij zich in de mailtjes voor deed. Hij sprak prima engels en zelfs een paar woordjes Nederlands (kijke kijke niet kopen, we moeten echt wat doen aan ons imago want ik heb dit al zo vaak gehoord op reis...).

Quito ligt in een groot dal onder een vulkaan, de Pichincha. Ze kunnen hier dus alleen maar in de lengte bouwen en dat heeft er voor gezorgd dat Quito-stad wel 30 kilometer lang is en maar 3 kilometer breed. Dat merk je ook als je komt aanvliegen hier want je vliegt lang over de huizen en kantoorgebouwen. Ik moet er niet aandenken dat hier ooit een vliegramp zal gebeuren, een noodlanding maken hier is er niet bij! Er wonen hier ongeveer 1,5 miljoen mensen een dorp vergelijken bij Sao Paulo waar ik vorige week nog was met 18 miljoen inwoners.

Vanmorgen had ik ook weer taakjes morgen. Nog wat mailtjes verstuurd, bij de apotheek geweest voor warmte plijsters voor mijn rug en dus gezocht naar een LP die ik niet heb gevonden. Wel een ander boekje over Equador maar dat bleek echt te pauperig om te lezen. Het was uit 1990, toen deed ik nog VWO examen dus niet echt van deze tijd, maar goed had wel een kaartje van quito en wat hier is te doen en daar ging het me eigenlijk om. Ook een boekje gekocht over de Galapagos eilanden wat natuurlijk van pas komt de komende week. Kwam er ook achter wat Galapagos nu eigenlijk is? Het is spaans voor een grote schildpad, wist ik veel... Dacht eerlijk gezegd dat het een naam van een beroemde zeerover was ofzo want er zaten daar vroeger heel veel zeerovers.

Oops kom nu terug van de plee, ben echt weer heel erg verbrand in mijn gezicht. Ik smeer veels te weinig en daar word ik elke keer weer voor gestraft. Goeie les voor komende week: smeren, smeren en nog eens smeren. Ben echt weer een Mazungu Tomata (schrijf het misschien verkeerd maar zo spreek je het uit!) Ik zal dit even toelichten. In 1998 was ik met Michelle in Afrika, in Arusha Tanzania om precies te zijn. Was daar ook erg verbrand in mijn gezicht en Michelle en ik liepen terug naar onze camping toen in eens heel hard: Mazungu Tomata, werd geroepen. Mazungu in het Swahili betekent blanke en Tomata hoef ik niet uit te leggen; Blanke Tomaat dus. De vrouw die het riep zat echt heel erg hard te lachen met nog 4 of 5 dikke vriendinnen van haar...

Vanmiddag heerlijk richting de oude stad gelopen waar het allemaal is begonnen. In 1822 zijn eindelijk de Spanjaarden verdreven uit dit land maar ze hebben we veel mooi erfgoed achter gelaten. Terecht staat het op de Unesco lijst want het is echt een plaatje. Ik heb wel 4 kerken bezocht met zoveel pracht en praal, helemaal nieuw voor mij. In europa is alles groot maar hier zijn ze compact, ze gingen voor kwaliteit ipv kwantiteit. Je zou er bijna christen voor worden. Wat me wel opviel is dat ik weinig toeristen zag. In heel Quito trouwens weinig blanken.

Heb veel mooie gebouwen gefotografeerd. Leuk is hier dat ze van die vrolijke kleuren gebruiken om gebouwen op te fleuren, iets wat ik in Quatemala ook al had gezien. Ben bij een marktje geweest met veel zooi voor toeristen. Allemaal van die heerlijke kleine mensjes die het verkopen, kan dan altijd wat moeilijker afdingen maar ik blijf Hollander natuurlijk en dus een beetje handelaar. De magneetjes van dit land voor mijn verwarming zijn binnen en ik heb nog twee kleurige polsbandjes gekocht. Ook dat zal ik even uitlegen. In elk land waar ik kom heb ik iets gekocht voor om mijn pols, ben helaas Australie en Nieuw Zeeland kwijt geraakt onderweg maar de andere landen zitten nog om mijn rechter pols. Waarschijnlijk knip ik ze in Holland door maar hier op reis vind ik echt leuk om dat te doen. Een herinnering, meer niet en het maakt mijn pols wat minder kaal. In nederland had ik het waarschijnlijk ook niet gedurfd om zo'n vette tattoo op mijn linker bovenarm te zetten en hier wel. Betekent natuurlijk niet dat ik er spijt van heb, in tegendeel zelfs. Maar het is nu eenmaal zo dat je ver weg van huis andere dingen doet en wat vrijer wordt. Ik wel in ieder geval en ik geniet er erg van... Vaak gaan dingen onder het motto van: kan mij het schelen, je leeft maar 1 keer Eric dus doe het goed!

God wat een wijze woorden van mij, terug naar de werkelijkheid. Op een groot plein, Santo Domingo was het gezellig druk met van die straattoneel mensen. Van die gasten die helemaal zijn opgetut en dan een standbeeld na doen. Nu was hier ook een gast die veel aandacht trok en waar heel veel mensen stonden te kijken of op een trap naar zaten te kijken. Hij was wit geschminkt (schrijf je zat zo?) en had een soort Chalie Chaplin pakje aan. Het enige wat hij deed was achter mensen aanlopen en deze exact nadoen. Hij was echt heel goed en grappig vandaar de mensen massa. Nu was er ook een kerkkoortje aan het zingen (echt te lelijk voor woorden) wat ik wilde filmen. Een risico want hij zou naar mij toe kunnen komen maar ik had een plannetje bedacht natuurlijk. Mij krijg je niet zo snel. Ik had al snel door dat hij achter mij stond en mij na stond te doen toen ik aan het filmen was. Langzaam stopt ik daar mee en deed of ik helemaal niets door had en liep verder richting de trap met mensen. Ik bleef staan en ging overdreven in mijn neus boren. Maakt mijn veter nog eens vast en toen kwam het: met beide handen ging ik eens lekker over mijn gezicht wrijven, als of je wakker wordt, je kent dat wel... Dat kon hij niet doen natuurlijk want hij zat onder de witte shit van zijn act. Langzaam liep ik verder en ging op de grond liggen en drukte mij heel snel een paar keer op, hij moest na 1 keer al afhaken. Daarna deed ik een aantal gekke sprongetjes die ik niet kan uitleggen maar hij kon het niet meer volgen...ik was wel even mijn rug vergeten, daarna niet meer....Ik had het tuk, tot groot vermaak van het publiek, voor even mijn publiek. Hij omhelste me vriendelijk en gaf een hand als of hij wilde zeggen: dit was een goeie, je had me hier. Koekje van eigen deeg, zal je bedoelen...

Was heen gekomen met de trolybus, prachtig om daar een keer in te zitten. Probeer in elke stad waar ik ben als het een beetje veilig is het openbaar vervoer te testen en dat is hier dus de troly. Ze rijden ook in Arnhem maar daar ben ik nog nooit geweest dus ook nog nooit in een troly. Nu weet ik ook dat ze in Bern (Zwitserland) rijden maar kan me niet herinneren of ik toen inm de troly heb gezeten...
Terug naar het Hotel lekker met een taxi. Was erg moe door de zon, de indrukken maar vooral natuurlijk van de hoogte. Had zelfs lichte hoofdpijn en bij thuis komst 2 liter mineraalwater gedronken. Op hoogte moet je veel drinken. Je ademt namelijk veel meer dan op zeeniveau waardoor er met je adem veel vocht je lichaam verlaat. Dus hoe hoger je zit, hoe meer je moet drinken. Per 1000 meter hoogte, 1 liter meer drinken dan op zeeniveau.
Nog een tip: in een straalvliegtuig zit je in een drukcabine. Ze houden daar de druk kunstmatig alsware je op 2000 meter hoogte zit. HIer dus ook veel drinken en het liefste dus geen alcohol. Ik vraag altijd om extra water, zoveel zelfs dat ik vaak een hele 1 1/2 liter fles krijg om maar even van me af te zijn. Het scheelt een hoop in je jetlag, probeer maar eens...

Morgenochtend om 07:30 vlieg ik naar het eiland Baltra. Hier vertrekt mijn boot voor 7 dagen natuur in zijn zuiverste vorm. Ook staan hier 6 duiken op het programma en iedereen die ik spreek die dit al gedaan heeft is er vol van. Scholen met Hammerhead haaien, WhailSharks, Manta Ray's (zal ik ze eindelijk te zien krijgen?) en nog veel meer scholen met game fish. Geen koraal maar een koude harde zeestroming, geen duiken voor beginners. Ja mag op deze boot pas duiken met minimaal 70 duiken in je logboek, die heb ik ruimschoots dus alles moet goed gaan.
Natuurlijk ook het landleven wat ik allemaal te zien krijg, eerlijk gezegd ben ik best zenuwachtig! Weer een reisdroom die werkelijkheid gaat worden. Ik heb het al vaak gezegd maar ik zeg het weer: ik ben een bevoorrecht mens! Carpe Diem!!!!!!

 
 

Hits van mijn IPOD:
Ibrahem Ferrer
BB King
Jamiroquai
Extince
Bob Marley
Eek-a-Mouse

Film(s) gezien:
8 Mile

Externe Links:

 

Powered by Titus.nl, 2004